نرخ ارز بازار آزاد : دلار : ۳,۳۲۱ یورو : ۳,۶۲۲ پوند : ۵,۰۵۳

نرخ ارز رسمی : دلار : ۲۸,۳۷۲ پوند : ۴۳,۰۶۱ یورو : ۳۰,۷۹۹

نرخ طلا و سکه : یک گرم طلای 18 عیار : ۹۷,۳۰۰ سکه تمام - امامی : ۹۵۱,۰۰۰ نیم سکه : ۴۹۷,۰۰۰ ربع سکه : ۲۷۵,۰۰۰ سکه گرمی : ۱۸۸,۰۰۰

سرویس فرهنگی هنری | کد خبر: 24785
تاریخ انتشار: 1396/05/16 - 15:55:32

«قهرمان» قهرمان­پرور

بزرگداشت استاد تیمور قهرمان، پیشکسوت هنرهای نمایشی، با حضور اهالی تئاتر و هنردوستان در مشهد برگزار شد
«قهرمان» قهرمان­پرور,

گاهی بزرگداشت می­شود دورهمی بزرگان هنر و ما کوچکترها فرصت حضور قدردانی در بین آنها را از دست می­دهیم. چهارده مردادماه بزرگداشت هنرمندی بزرگ در سالن آمفی تئاتر هلال احمر مشهد برگزار شد، تصورم بر این بود که جامعه هنری جوان کمی قدردان­تر باشند و به حرمت بزرگان و پیشکسوتان عرصه هنر قدمی برای تشکر بردارند اما به قول قدیمی­ترها دود از کنده بلند می­شود وتمام پیشکسوتان تئاتر در بزرگداشت استاد تیمور قهرمان، پیر تئاتر حضور پیدا کردند. حقا که جفا نکرند و دل این یار دیرین خود را شاد کردند.

قهرمانی همه فن حریف!

دکتر محمدعلی لطفی در ابتدای این مراسم گفت: خوشبختانه در بین دو قشر باستانی کارها و هنرمندان روح  احترام به پیشکسوت وجود دارد. تجلیل از تیمور قهرمان تجلیل از یک شخص نیست تجلیل از هنرمند هم  نیست بلکه ایجاد یک نماد است که بگوید مردم قدر هنرمندان خودشان را می­دانند.

او ادامه داد: دوستی من و قهرمان بر می­گردد به دهه پنجاه که مرحوم عباس کاظمی قهرمان را به من معرفی کردند و از آن زمان من شاگردی کردم. یکی ازکارهای ماندگار قهرمان استفاده از تلویزیون خراسان برای تئاترکوکودک بود و همین جا یک پیشنهاد برای مدیران ارشاد دارم که می­توانند با آموزش و پرورش مطرح کنند وآن این است که  تئاتر و آشنایی با آن در کتاب درسی گنجانده شود. این می­تواند کوکان ما را با این هنر که آمیخته با فرهنگ ایرانی است بیشتر آشنا کند.

لطفی افزود: قهرمان در بُعد انسانی بهترین دوست است و در بُعد هنری جامع­الاطراف هنری است. یعنی هم بازیگر، هم نویسنده، هم کارگردان و هم شاعر و مدیر هنری است. از میان اشعارش «دور و نزدیک» را خیلی دوست دارم چون به این می­­پردازد که تمام خودسوزی­ها و فدارکاری­ها و گذشت­هایی که می­کند در جان شعر وجود دارد و من بسیار علاقه­مند به آن شعر هستم. از نظر من نمی­شود قهرمان را فقط یک نویسنده یا یک بازیگر دانست. او فردی توانمند تمام زمینه­ها است.

نگاهی نافذ، قلبی مهربان

در ادامه حمیدرضا سهیلی بیان کرد: تیمور قهرمان ناظم مدرسه ما در دبیرستان «امیرکبیر» تربت حیدریه بود. او نگاه نافذی داشت و هنگامی که از پنجره اتاقش به صحن دبیرستان نگاه می­انداخت، نظم به خودی خود حکم فرما می­شد. روزی این معلم ما را به دیدن تئاتری برد که خود کارگردان آن بود. محل نمایش آمفی تئاتر مدرسه­ای در محل باغ سلطانی تربت حیدریه بود و بازیگرانش شاگردان مدرسه خودمان بودند. شاید اولین تئاتری که در عمرم دیدم و من را پایبند این هنر ساخت همین تئاتر استاد بود. از آن به بعد با نگاه دیگری به او می­نگریستیم پشت آن جلال و جبروتش قلبی مهربان وجود داشت و ما به بزرگی آن قلب مهربان پی­بردیم. تا زمانی که در تربت بودم تمام کارهای استاد را دیدم و پس از مهاجرت به مشهد دل کندن ازتئاتر برایم سخت بود به همین خاطر در مشهد جذب گروه­های تئاتر شدم و بعد از مدتی نام استاد را در پوستر تئاتری به نام «ایاس» در مشهد دیدم. برایم جالب بود که معلم پر جبروت من حالا در هیبت بازیگر بر روی سن نمایش حضور پیدا کرده است و تازه آنجا متوجه شدم ناظم من علاوه بر نویسنده­ای خوب کارگردانی در خور و بازیگری قابل است. او طبع شاعرانه داشت و از سال 38 تا 51 با روزنامه­ای در تربت حیدریه همکاری می­کرد. ذائقه خوبی در سرودن شعر به زبان محلی داشت و ازسال 53 با رادیو مشهد و صدا و سیما همکاری می­کرد. همچنین با روزنامه­های خراسان، آفتاب شرق، کیهان و مجله­های عتیق وگل آقا همکاری داشته است. کتابهایی به نام پرواز در قفس، ننگ و نیرنگ و اشعار محلی به نام جنت­آباد و کتاب شعری به نام قول وغزل به چاپ رسانده است. استاد قهرمان به گردن من و امثال من حقی بزرگ دارد و امیدوارم لایق محبت او باشم.

سهیلی ادامه داد: بهترین خصلتی که می­توانم از قهرمان بگویم این است که با نهایت صلابتی که دارد بسیار متواضع و درویش مسلک است. استاد در همه کارها خوش می­درخشید و من همیشه قهرمان را استاد خود می­دیدم و همچنان استاد من هستند.

توأمانی درس و تئاتر

در ادامه تیمور قهرمان به روی صحنه آمد و در حضور حاضران در همایش گفت: زمانیکه از تربت حیدریه به مشهد آمدم دو اجرا درمشهد داشتم که به یادها ماند. از خاطرات مدرسه باید بگویم معلم درس هنر و ادبیات بودم و همیشه کلاس­هایم پر از دانش­آموزانی بودکه باعلاقه به کلاس می­آمدند. شیوه من ترکیبی بود از هنر نمایش و ادبیات و این درس را برای دانش­آموزان بسیار جذاب می­کرد. آنقدر که حتی روزی یکی از والدین به مدرسه آمد وخواست من را ببیند؛ برایش جالب بود که فرزندش تمام وقتش را صرف نوشتن انشا می­کند و با این شدت به درس ادبیات و انشا توجه دارد.

وی در ادامه گفت: از سال 60 در چند کار به ایفای نقش پرداختم؛ ازجمله «روایت عشق»، «کمند خاطرات»، «سایه­ای برای همه» و این اواخر «قصه­های آبادی»، «صفورا» و «تنگ بلور» را کار کردم. علاوه بر این حدود هشت سال کارشناس شعر ترانه در تلویزیون بودم و همکاری­های متفاوتی به خصوص در حوزه کودک با صداوسیما داشتم. شاید پراکندگی کارهای من همراه با کار معلمی باعث شد آن نتیجه کافی را نتوانم به دست بیاورم.

عشق به جای ترس

در پایان هوشنگ جاوید یکی دیگر از پیشکسوتان تئاتر درباره استاد، گفت: من هم از شاگردان این معلم بزرگ در مقطع دبیرستان بودم و بزرگترین درسی که از این استاد گرفتم این بود که عشق و محبت را جایگزین ترس از معلم کنم. قهرمان فقط ناظم نبود، او معلم ادبیات ورزش و تئاتر هم بود. نمی­دانم تا چه اندازه دین خودم را ادا کرده­ام اما باید بگویم قهرمان به ما یاد داد جهان مأمن خورشید­هاست. آسمان را دریابید، برای پریدن داشتن دو بال کافی نیست، فضای پریدن هم لازم است او به ما یاد داد دست را مقابل افق باز بگذاریم و نگران نباشیم چون دستها کار خودشان را درست انجام می­دهند.

کم­لطفی در حق استاد!

رضا صابری در حاشیه این نکوداشت نیز بیان کرد: دوستی من با قهرمان بر می­گردد به دهه پنجاه که دوره طلایی تئاتر مشهد بود. از نگا ه من قهرمان انسانی مهربان پر عشق و دوست داشتنی است. در دوکار با قهرمان همکاری داشتم که یکی از آنها درسال 54 بود که نویسنده کار من بودم و داریوش ارجمند کارگردانی آن کار را بر عهده داشت. قهرمان با بازی در آن به کارش هویت بخشید و نمایش بعدی ما «رام رودیها» بود که با هم کار کردیم و از کارهای موفق آن زمان بود و از شبکه ملی آن زمان پخش شد. لازم است بگویم کمی بی­وفایی است که اینقدر حضور هنرمندان جوان در تجلیل از قهر مان کم است. کمی بیشتر باید به این بزرگان که گنجینه هنرمندان هستند توجه شود.

انتهای پیام/ مهسا هاشم­آبادی


به زودی نظر شما پس از تایید منتشر میگردد.
ارسال نظر
نام :
ایمیل
نظر
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به سایت اتفاقیه است و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.