سرویس فرهنگی هنری | کد خبر: 28747
تاریخ انتشار: 1397/02/02 - 10:20:53

گفتگوی اتفاقیه با بازیگر پیشکسوت بجنوردی و گوینده رادیو:

تنها صداست که می‌ماند...

تنها صداست که می‌ماند...,

به گزارش پایگاه خبری اتفاقیه، تولد این‌همه صدا از حنجره‌هایی که هریک ساختاری یکسان دارند، امر شگفتی است.  صداها مثل خود انسان‌ها هستند؛ بعضی صداها لبخند می‌زنند و بعضی می‌غرند. بعضی صداها التیام می‌بخشند و بعضی دیگر گوش را خراش می‌دهند. بعضی صداها حرفی برای گفتن ندارند و فقط هستند؛ اما بعضی هزاران خاطره را پیش چشم زنده می‌کنند. بعضی صداها آرامش لالایی را با خود می‌آورند و بعضی نیز خشونت شمشیر و تفنگ. بعضی صداها در لحظه نابود می‌شوند؛ انگار هیچ‌وقت نبودند؛ اما بعضی صداها خاطره می‌شوند. بعضی از صداها نیز عنصری به نام «زمان» هیچ تأثیری بر آن‌ها ندارد؛ انگار همیشه هستند. صدا جادویی دارد که بدون نگاه، می‌تواند نقاشی کند؛ زندگی بسازد؛ عشق بسازد و ذهن و قلبی را به تسخیر درآورد.

خبرنگار اتفاقیه، به مناسبت 4 اردیبهشت و روز رادیو، به گفتگو با یکی از بازیگران پیشکسوت بجنوردی و گویندگان رادیوی استان نشسته است؛ صدایی که برای بسیاری از ما خاطره ساخته، نقاشی کرده و عشق پرورده است.

محمد مهنانی، متولد 1328 در بجنورد، فعال عرصه تلویزیون و رادیو، پس از پایان دوره نظام‌وظیفه و خدمت در سپاه دانش، به استخدام آموزش و پرورش درآمد؛ سپس در بندر ترکمن به تدریس مشغول شد.

 

آغاز فعالیت در عرصه تئاتر

این گوینده رادیو از شروع کار خود در عرصه تئاتر چنین می‌گوید: فعالیتم در عرصه تئاتر را از پایه دوم دبیرستان، در ساعت فعالیت‌های فوق‌برنامه زیر نظر دبیر ادبیات، استاد عزیزم محمد تبریزی آغاز کردم. وی ادامه می‌دهد: پس از استخدام نیز در سال 1352 در رشته هنر انستیتو هنر تهران، عازم تهران شدم و فعالیت‌های تئاتر را در دوران دانشجویی، جدی‌تر و با گروه‌های مختلف ادامه دادم. پس از پایان دوره و بازگشت به محل خدمت، در دبیرستان‌ها و گروه‌های آزاد فعالیت خود را ادامه دادم.

وی که در سال 1357 به بجنورد منتقل شد، از فعالیت خود در این دوران می‌گوید: در دوران دانشجویی، یک روز جمعه بود که  نمایش «شهر قصه» را در تئاتر شهر دیدم؛ آنجا با خود پیمان بستم پس از پایان تحصیلات و حضور در بجنورد، اولین فعالیتم را برای کودکان آغاز کنم؛ خوشبختانه این عهد با خودم، در دومین کارم محقق شد. وی در این رابطه تصریح می‌کند: پس از پیروزی انقلاب، در اردیبهشت 1358 اولین کارنمایشی خود و پس‌ازآن اولین کار کودک را با تنظیم و اجرای قصه «ماهی سیاه کوچولو» در بجنورد را به روی صحنه بردم.

فعالیت این بازیگر تئاتر و تلویزیون در سال‌ها فعالیت هنری، تنها منحصر به تئاتر نبوده است؛ آموزش تئاتر، کار گریم به‌صورت حرفه‌ای و داوری جشنواره‌های مختلف، تولید مستند «آق قویون»، تله‌فیلم «آخرین زمستان»، سریال «تابستان جدید»، «عمارت فرنگی» و «معمای شاه» و چند فیلم و فیلم کوتاه ازجمله فعالیت‌های وی بوده است.

 

آغاز فعالیت در صداوسیمای خراسان شمالی

 محمد مهنانی در خصوص آغاز فعالیت در عرصه صداوسیمای خراسان شمالی اظهار می‌کند: پس از تأسیس خراسان شمالی در سال 1384، ابتدا رادیو و پس‌ازآن سیما در استان راه‌اندازی شد. فعالیت من نیز با یک برنامه 48 قسمتی به نام «گنجینه» در سیمای مرکز خراسان شمالی آغاز شد که همچنان با برنامه‌های مختلف ادامه دارد.

وی می‌افزاید: با شروع برنامه ترکی در رادیو، به‌صورت زنده در طول 4سال حدوداً هزار برنامه اجرا کردم.

در گفتگوهایم وقتی از ایشان با عنوان «پیشکسوت» در عرصه رادیو یادکردم، پاسخ دادند: دوستان دیگری در محلی استیجاری با امکانات بسیار کم، عاشقانه این کار را شروع کردند و ادامه دادند و امروز رادیو اترک خراسان شمالی به همت این دوستان و سایر افراد این عرصه، جایگاه ویژه‌ای را در کشور به خود اختصاص داده است.

استاد محمد مهنانی در خصوص اولین اجرای گویندگی رادیو و حال و هوای آن می‌گوید: اولین اجرا در دومین شب پخش برنامه ترکی، برای من بسیار جالب و هیجان‌انگیز بود و همچنین از سوی دیگر، از اینکه در اولین حضورم در رادیو به من اعتماد و مسئولیت سنگینی به من واگذارشده بود، حس خوبی داشتم.

 

فاکتورهای گویندگی رادیو

مهنانی در خصوص ویژگی‌های اساسی یک گوینده رادیو عنوان می‌کند: برنامه‌های زنده رادیویی، ویژگی‌های خاصی دارد؛ یکی از این خصوصیات این است که گوینده باید به موضوع برنامه اشراف خاصی داشته باشد. بسیاری از اوقات در رابطه با موضوع، به‌صورت بداهه مطالبی گفته می‌شود که مجری باید اطلاعات لازم را در هر زمینه‌ای داشته باشد؛ چراکه هر آنچه گفته می‌شود، باید قابل دفاع باشد؛ مخاطب به آنچه مجری می‌گوید استناد می‌کند و لذا یک گوینده رادیو، باید به‌روز باشد.

 

چالش‌ها و نقاط قوت در رادیوی استانی

صدای ماندگار در عرصه رادیوی خراسان شمالی در پاسخ به سؤالی مبنی بر چالش‌های عرصه رادیو در استان، می‌گوید: در حال حاضر چالش خاصی در رادیوی استان نداریم؛ زیرا از قبل درباره برنامه‌ها فکر شده است و هر برنامه‌ای، متناسب با نیاز جامعه و مخاطب، طراحی می‌شود.

وی تصریح می‌کند: یکی از ویژگی‌های مثبت رادیوی ما، جایگاه خوب آن پس از گذشت این سال‌هاست. همچنین موضوعات مختلفی که قرار است در رادیو کار شود، به تهیه‌کنندگان مختلفی ارجاع می‌شود و در حال حاضر، اکثر تهیه‌کنندگان ما، نیروهای جوان هستند و همین موجب ابداع و ابتکارات زیبا در برنامه‌های زنده و ضبط‌شده می‌شود؛ این امر موجب افزایش روزافزون مخاطب برنامه‌های رادیوی استان شده است.

مهنانی در خصوص مهم‌ترین ویژگی فعالان عرصه رادیو اظهار می‌کند: پس 24ساعته شدن برنامه‌های رادیو، من تلاش بسیار زیاد عوامل رادیو را می‌بینم که گاهی 12ساعت به‌صورت مستمر فعالیت می‌کنند؛ این‌همه فعالیت‌های بی‌وقفه در این عرصه، جدای از اینکه به‌عنوان یک شغل و وظیفه باشد، یک عشق و علاقه خاص می‌خواهد. وی می‌فزاید: تمام این کارها زمانی خوب پیش می‌رود و می‌تواند مخاطب را جذب کند که در آن عشق وجود داشته باشد.

 

فعالیت در رسانه مستلزم افزایش سواد است

استاد مهنانی ضروریات حرفه مجری‌گری را این‌گونه بیان می‌کند:  قاب تلویزیون و صدا، جذابیت‌های خاص خود را دارد و بیشتر، جوانان ما علاقه‌مند به فعالیت در این حرفه هستند. درست است که هر مجری باید قاعدتاً چهره‌ای متعارف و صدایی خوب داشته باشد؛ اما این‌ها ملاک گویندگی نیست؛  بلکه هرکسی که در هر رسانه و به‌خصوص رادیو فعالیت می‌کند، باید سواد داشته باشد.

وی در این زمینه بابیان اینکه سواد دانشگاهی در این زمینه کافی نیست، می‌افزاید: این سواد صرفاً سواد دانشگاهی نیست؛ زیرا ما با تحصیل در دانشگاه مهارت‌ها و سواد خاصی را در یک عرصه پیدا می‌کنیم؛ اما وقتی به‌عنوان مجری در پشت میکروفون یک رسانه قرار می‌گیریم، درآنِ‌واحد با موضوعات مختلف مواجه می‌شویم و بداهه گوئی‌های بسیار در این زمینه باید داشته باشیم؛ همین اطلاعات بالایی را طلب می‌کند.

مهنانی در این خصوص ادامه می‌دهد: موضوع برنامه رادیو و بخشی از آن در قالب متن به مجری ارائه می‌شود؛ اما در یک‌لحظه، موضوع آن‌قدر جذاب و مبحث آن‌قدر وسیع می‌شود که از محدوده متن خارج می‌شویم؛ ازاین‌رو مجری باید اطلاعات کافی و مبتنی بر علم و مستدل باشد.

وی می‌افزاید: باوجود تخصصی شدن مجری‌ها، بازهم یک گوینده تخصصی به اطلاعات وسیعی نیاز دارد؛ لذا جوانا ما اگر می‌خواهند و در این زمینه علاقه‌مند به فعالیت هستند، باید ازنظر علمی خودشان را تجهیز کنند. یقیناً وقتی کسی سواد کافی را در هر عرصه داشته باشد، در این زمینه فرد موفقی خواهد شد.

 

تئاتر، سرآغاز شکوفایی حس گویندگی

این گوینده رادیو در خصوص تأثیر تئاتر بر فن بیان گویندگی اظهار می‌کند: من اگر در عرصه رادیو باوجود ایراداتی که در ابتدای کار وجود داشت، به‌سرعت راه خود را پیدا کردم، به خاطر فعالیت تئاتری بود. یک گوینده حتماً باید فن بیان خوب، حس خوب در بیان کردن جملات، ارتباط خوب با مخاطب داشته باشد و بتواند از نفسش به‌خوبی استفاده کند و تمام این توانایی‌ها را می‌تواند از طریق تئاتر به دست بیاورد.

مهنانی در این خصوص خاطرنشان می‌کند: گوینده‌هایی که از تئاتر به مسیر گویندگی رفته‌اند، بسیار موفق بوده‌اند و من همیشه معتقدم، کسی که از تئاتر به عرصه تلویزیون و رادیو می‌رود، پشتوانه‌های بسیار زیادی برای ادامه راه خود دارد و قطعاً می‌تواند یک مجری خوب نیز باشد. درصورتی‌که بسیاری از گویندگان و مجریان، نمی‌توانند در عرصه تصویر و بازی‌های صحنه‌ای حضور خوبی داشته باشند و تنها می‌توانند یک مجری خوب باشند.

 

همزادپنداری مخاطب در رادیو

در ادامه از این هنرمند استانی می‌خواهیم میان بازیگری و گویندگی یک انتخاب داشته باشد و وی اظهار می‌کند: هرکدام از این‌ها ویژگی خاص خودش را دارد؛ هنر برای مردم تولید می‌شود و باید دیده شود؛ به‌تبع هنرمند که مولد این هنر است نیز باید دیده شود. اما چگونه دیده شدن مهم است!

وی ادامه می‌دهد: گوینده رادیو گاهی از طریق صدا آن‌چنان ارتباط خوبی با مخاطب برقرار می‌کند که خیلی از شنونده‌ها، با او همزادپنداری می‌کنند. جادوی صدا به‌گونه‌ای است که بسیاری از مخاطب‌ها با گوش دادن به رادیو، هرکدام با ذهنیات شخصی خود، تصویری از مجری در ذهن می‌سازند؛ به‌این‌ترتیب رادیو، تلویزیون، تئاتر و سینما هر یک ویژگی‌های خاص خود را دارند؛ اما من حقیقتاً رادیو را بیش از سایر عرصه‌های هنری دوست دارم.

مهنانی در پاسخ به چرایی این انتخاب عنوان می‌کند: گویندگی رادیو، یک حس خوب مستمر است که در طول اجرای برنامه آن احساس را داری و از دست نمی‌دهی؛ مثل بازیگر تئاتر که از ابتدا تا انتها بر روی صحنه همان حس را دارد. اما در فیلم و سریال این حس به‌دفعات بسیار کات می‌شود و با هر کات، حس هنرمند نیز در همان‌جا قطع می‌شود؛ همین امر، استمرار حس را برای بازیگر سخت می‌کند. فعالیت در رادیو به لحاظ استمرار این حس خوب را دوست دارم.

این گوینده رادیو از ارتباط میان مخاطب  و گوینده رادیو این‌چنین می‌گوید: من وقتی در استودیو در حال اجرای برنامه رادیویی هستم، احساس صمیمیت بین مجری و مخاطب را می‌بینم. این صمیمیت به معنی یک ارتباط بسیار خوب عاطفی مستمر میان گوینده رادیو و مخاطب برقرار است. گاه این ارتباط به‌اندازه‌ای عمیق و صمیمی است که انعکاس آن را در جامعه می‌بینیم و مخاطب نیز در بیرون، همان حس محبت و احساس لطف را دارد و همین امر، احساس خوبی را در من ایجاد می‌کند.

محمد مهنانی بابیان اینکه لطف و محبت مردم، وظیفه من را سنگین‌تر می‌کند؛ می‌گوید: هنگامی‌که سریال‌هایم پخش می‌شد، من محبت مردم را بسیار می‌دیدم و همیشه افتخار می‌کنم که به‌عنوان یک بجنوردی،  برای مردم شهرم، هرکجا که هستم گامی بردارم.

انتهای خبر/ فاطمه اکبری

 


به زودی نظر شما پس از تایید منتشر میگردد.
ارسال نظر
نام :
ایمیل
نظر
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به سایت اتفاقیه است و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.