نرخ ارز بازار آزاد : دلار : ۳,۳۲۱ یورو : ۳,۶۲۲ پوند : ۵,۰۵۳

نرخ ارز رسمی : دلار : ۲۸,۳۷۲ پوند : ۴۳,۰۶۱ یورو : ۳۰,۷۹۹

نرخ طلا و سکه : یک گرم طلای 18 عیار : ۹۷,۳۰۰ سکه تمام - امامی : ۹۵۱,۰۰۰ نیم سکه : ۴۹۷,۰۰۰ ربع سکه : ۲۷۵,۰۰۰ سکه گرمی : ۱۸۸,۰۰۰

سرویس اجتماعی | کد خبر: 29728
تاریخ انتشار: 1397/04/19 - 12:11:18

گزارشی از نارضایتی معلولان از کیفیت پایین وسایل کمک توانبخشی؛

چرخ ویلچرها برای معلولان نمی‌چرخد

معلولان کشور به دلیل شرایط جسمی که دارند سال‌هاست با مشکلات متعددی همچون اشتغال، معیشت و تأمین وسایل کمک توانبخشی مواجه‌اند و بر همین اساس برای آن‌ها تا رسیدن به کیفیت زندگی مطلوب و برخورداری از رفاه اجتماعی فاصله زیادی وجود دارد.
 چرخ ویلچرها برای معلولان نمی‌چرخد,

 هرچند، در 2 سال اخیر سازمان بهزیستی برای حل بخشی از مشکلات معیشتی و تأمین وسایل کمک توانبخشی استاندارد برای معلولان، گام‌هایی برداشته اما همچنان این گروه از افراد درگیر مشکلاتی هستند که شرایط زندگی را برای آن‌ها دشوار کرده است مثلاً شمار زیادی از آن‌ها هنوز نسبت به کیفیت ویلچرهایی که به آن‌ها داده‌شده معترض‌اند. آن‌ها معتقدند، ویلچر‌های خریداری‌شده توسط بهزیستی، کیفیت لازم را ندارد و دارای نواقص فنی فراوانی است. تا جایی که، نه‌تنها دردی از آن‌ها را دوا نمی‌کند بلکه به لحاظ جسمی نیز باعث انحنای کمر و شکستن دستان برخی از معلولان شده است!


قیمت ویلچر برقی، از 8 تا 30 میلیون
«شاید باورش برای خیلی‌ها سخت باشد، اما قیمت یک ویلچر برقی، حتی تا 30 میلیون تومان ‌هم می‌رسد. یعنی، اگر معلول باشید و دستانتان، توان چرخاندن یک ویلچر معمولی را نداشته باشد، باید 8 تا 30 میلیون تومان هزینه کنید. البته، قیمت ویلچر معلولی هم چندان، ارزان نیست. قیمت بی‌کیفیت‌ترین آن از 2 میلیون شروع می‌شود و به 8 میلیون تومان می‌رسد. به همین خاطر، درنهایت، اگر وضع مالی‌تان چندان روبه‌راه نباشد، مجبورید از سازمان بهزیستی درخواست کنید تا یک ویلچر دستی رایگان به شما بدهد که آن‌هم کیفیت لازم را ندارد».
 این‌ها را «علی همتی»، معلول 22ساله که یک تب و لرز ساده در کودکی، برای همیشه ویلچرنشین‌اش کرده، می‌گوید. او چند سال است که می‌خواهد یک ویلچر برقی بخرد اما از عهده تأمین هزینه آن، برنمی‌آید. به همین خاطر، به گرفتن یک ویلچر دستی از بهزیستی اکتفا کرده که آن‌هم، کیفیت لازم را ندارد. تاجایی که، هر بار خواسته، از آن استفاده کند، یک‌بار چرخ‌اش ترکیده، بار دیگر، پشتی‌اش از جا کنده شده است. البته، گرانی ویلچر و بی‌کیفیتی ویلچرهای خریداری‌شده توسط بهزیستی، درددلِ خیلی از آن‌ها است. افرادی که علاوه بر نداشتن ویلچر برقی، معابر، جوی‌ها و موانع و دست‌اندازهایی که هرروز سر از جایی درمی‌آورند هم به آن‌ها اجازه نمی‌دهد که بی‌دغدغه و بدون نیاز به کمک در شهر تردد کنند. آن‌ها معتقدند، اگر ویلچر باکیفیت نداشته باشند، مجبورند، حتی برای یک خرید ساده، یک نفر را به‌عنوان ‌همراه با خود ببرند و فاجعه زمانی است که معلولی، همراهی برای کمک نداشته باشد، آن‌وقت خانه ماندن را به بیرون آمدن ترجیح می‌دهد!
البته این موضوع، تنها به بی‌کیفیتی ویلچرهای خریداری‌شده توسط سازمان بهزیستی برنمی‌گردد و به گفته، «علی همت نژاد»، رئیس انجمن دفاع از حقوق معلولان، حاصلِ 40 سال بی‌توجهی به صنعت ویلچر سازی، در کشور است. او با تأکید بر اینکه وسایل توانبخشی، اعم از ویلچر، عصا و واکر و... به کالایی لوکس در کشور تبدیل‌شده‌اند، می‌گوید: معلولان، مجبورند برای خرید وسایل توانبخشی هزینه‌های سنگین بپردازند، چراکه این وسایل با ارز دولتی به آن‌ها ارائه نمی‌شود. در این زمان، وقتی قیمت یک ویلچر باکیفیت در بازار 8میلیون و قیمت یک پای مصنوعی 30تا 40 میلیون است، آیا نباید آن‌ها را لوکس بدانیم؟
رئیس انجمن جامعه معلولان ادامه می‌دهد: این در حالی است که سازمان بهزیستی تنها یک‌میلیون از هزینه پای مصنوعی را به معلول می‌پردازد و او مجبور است مابقی این هزینه را خودش تأمین کند.
همت نژاد، معتقد است هنوز هیچ حمایت مؤثری در کشور از صنعت ویلچر سازی صورت نگرفته و این مسئله باعث شده تا معلولان با مشکلات جدی روبه‌رو شوند. به‌طوری‌که، شرکت‌های داخلی توان ساخت یک ویلچر مرغوب  را ندارند و استانداردهای شرکت‌های خارجی نیز مناسب با معابر شهری و خیابان‌های کشور ما نیست.
همت نژاد با اشاره به اینکه در حال حاضر تحریم‌های امریکا علیه ایران باعث نگرانی تعداد زیادی از معلولان برای تأمین وسایل توانبخشی شده است، می‌گوید: بهترین ویلچر موجود محصول یک کشور اروپایی است و اگر تحریم‌های علیه ایران شدت یابد، معلولان با چالش‌های جدی‌ای درزمینهٔ تأمین وسایل توانبخشی روبه‌رو خواهند شد. وی بابیان یک تقاضا از هیئت دولت و رئیس‌جمهور، تأکید می‌کند: با توجه به افزایش قیمت ارز از دولت محترم تقاضا داریم تا به هر معلول سهمیه واردات یک ویلچر با ارز دولتی را بدهند، چراکه  اغلب معلولان توان پرداخت هزینه‌های سنگین برای خرید وسایل توانبخشی  را ندارند.
ویلچر نداشته باشیم، چه طور زندگی کنیم؟
ویلچر برای معلولان، حکم پای نداشته را دارد. یعنی  اگر نباشد، حتی برای یک خرید ساده هم نمی‌توانند به بیرون بروند و درنهایت،« خانه‌نشین» می‌شوند اما قیمت بالای ویلچر در بازار باعث شده تا تنها آن دسته از معلولان که توان مالی بالاتری دارند بتوانند از این امکانات بهره‌مند شوند. البته تعداد کسانی که برای خرید یک ویلچر بین 4 تا 10 میلیون تومان هزینه می‌کنند، انگشت‌شمار است. چراکه  به گفته انجمن‌های حمایتی، معلولان جزو اقشار ضعیف جامعه هستند و از عهده مخارج زندگی خود هم با سختی و زحمت برمی‌آیند، چه برسد به اینکه، بخواهند چند میلیون برای خرید یک ویلچر هزینه کنند.
مهدی عامری، معلول 27 ساله‌ای است که در اثر یک بیماری ارثی، دچار معلولیت شده است، گویا ویلچری که از سازمان بهزیستی گرفته آن‌قدر سنگین است که برای جا به‌جایی آن، حداقل باید یک نفر را همراه خود ببرد. مهدی می‌گوید: «هرجایی که می‌خواهم بروم، باید یک نفر
مثل سایه همراهم باشد. یک ویلچر دستی دارم که چندین بار آن را تعمیر کردم اما هر بار که آن را به تعمیرگاه می‌برم باید 2 هفته منتظر تحویل آن بمانم و از خانه بیرون نروم.»
بی ویلچری حسرت یک گردش چندساعته را به دل مهدی گذاشته است. دست‌هایش که توان چرخاندن چرخ‌های ویلچر خرابش را ندارد و مادر پیرش هم که نمی‌تواند او را دائم به این‌طرف و آن‌طرف ببرد، به همین علت، اغلب روزها مجبور است تا در خانه بماند. او می‌گوید:« همه تلاشم را می‌کنم تا یک ویلچر برقی بخرم. البته قیمت وسایل کمک توانبخشی به علت بالا رفتن قیمت دلار افزایش پیداکرده و بعید می‌دانم به این زودی‌ها بتوانم ویلچر برقی باکیفیتی بخرم.» البته، او دوستان معلولی هم دارد که با ویلچر برقی به‌راحتی در خیابان‌ها رفت‌وآمد می‌کنند اما مهدی به علت مشکلات مالی، تنها یک ویلچر دستی دارد که در حد امور روزانه و حرکت در خانه می‌توان از آن استفاده کرد.
«فرید رحمانی» معلول دیگری هم می‌گوید، کیفیت ویلچرهایی که بهزیستی به معلولان می‌دهد، موردقبول نیست و به همین خاطر می‌خواهد آن را بفروشد تا یک ویلچر برقی باکیفیت بخرد. او معتقد است، خرید هر ویلچر برقی، به‌اندازه خرید یک پراید، هزینه می‌خواهد که تأمین این پول برای اغلب معلولان ناممکن به نظر می‌رسد.
  
عمر هر ویلچر، 5 ماه است
«احمدرضا عامریان» یکی از معلولانی که از فعالان سازمان‌های مردم‌نهاد جوانان نیز هست، تأکید می‌کند:« بهزیستی به بهانه حمایت از کالای ایرانی، بدترین جنس بازار را می‌خرد و به معلولان می‌دهد. موقع تحویل هم به ما می‌گوید ویلچر تا 5 سال ضمانت دارد، درحالی‌که عمر هرکدام به 5 ماه هم نمی‌رسد.

وی ادامه می‌دهد: «حتی انتخاب نوع ویلچر را به خود معلول نمی‌دهند. گاهی مشاهده می‌کنیم فردی به‌جای اینکه ویلچر ارتوپدی دریافت کند، ویلچر ویژه سالمندان، دریافت کرده است.
تجدیدنظر درباره اهدای ویلچر به معلولان از سوی بهزیستی
 بااین‌همه، اخبار مربوط به بی‌کیفیت بودن ویلچرهای خریداری‌شده، به گوش ِمسئولان بهزیستی نیز رسیده است. به‌طوری‌که، «دکتر حسین نحوی نژاد»، معاون توانبخشی سازمان بهزیستی به « ایران» می‌گوید: «اظهارنظرها در مورد کیفیت ویلچر‌ها متعدد است. برخی از کیفیت آن‌ها رضایت دارند و تعدادی هم ناراضی هستند که این موضوع باید بررسی شود. به همین خاطر، در نظر داریم تا در سال آینده، هزینه خرید ویلچر برای هر معلول را به خود او بدهیم تا دیگر شاهد این واکنش‌ها نباشیم.» وی با تأکید بر اینکه نمی‌توانیم بگوییم همه ویلچرهای خریداری‌شده کیفیت ندارند، می‌افزاید: بر اساس قانون، نمی‌توانیم ویلچر خارجی بخریم و علاوه بر آن با کمبود بودجه برای خرید وسایل توانبخشی از جمله ویلچر روبه‌رو هستیم. نحوی‌نژاد بابیان اینکه در حال حاضر بنیاد جانبازان برای جمعیت تحت پوشش خود ویلچر خارجی خریداری می‌کند، می‌گوید: تمام ویلچر‌های خریداری‌شده توسط سازمان بهزیستی از ابتدای انقلاب، داخلی بوده و ما مجاز به خرید هیچ ویلچر خارجی نبودیم و بخشی از اعتراضات موجود به ما نیز به همین خاطر است.
موافق اهدای هزینه به معلولان برای خرید ویلچر نیستیم!
به گفته کارشناسان، اهدای هزینه خرید به هر معلول راهکار مناسبی برای حل این موضوع نیست. چراکه، در موارد مشابه، اتفاق افتاده که به معلول هزینه‌ای داده‌شده اما او به علت شرایط سخت معیشتی آن را صرف امور دیگر کرده است. دکتر «کامران عاوران»، مدیرعامل انجمن جامعه معلولین نیز به این موضوع اشاره می‌کند و به «ایران» می‌گوید: به عقیده من اهدای پول ویلچر به معلولان راهکار مناسبی نیست و باعث می‌شود تا معلول این هزینه را در امور دیگر صرف کند.
 به همین خاطر، به‌جای این راهکار، سازمان بهزیستی بهتر است شفاف‌سازی کند تا با چه شرکت‌های داخلی‌ای برای خرید ویلچر قرارداد بسته است.
وی ادامه می‌دهد: باید مشخص شود که این وسایل دارای چه کیفیت و استانداردهایی هستند. تابه‌حال، هیچ گزارشی در این مورد به دستم نرسیده است و همیشه برایمان مجهول بوده که سازوکار خرید این وسایل به چه صورت است؟ اغلب افرادی که از ویلچر‌های سازمان بهزیستی استفاده می‌کنند می‌گویند، این وسیله آن‌طور که باید کارایی نداشته و آن‌ها از این ویلچر‌ها تنها در داخل خانه و امور جزئی استفاده می‌کنند.
مدیرعامل جامعه معلولان، در پاسخ به این سؤال که آیا گارانتی این محصولات معتبر نیست، می‌افزاید: گارانتی در ایران بیشتر جنبه تزئینی دارد و اغلب محدودیت‌هایی برای استفاده از آن در کشور وجود دارد. به‌طوری‌که، تعداد زیادی از آسیب‌ها شامل گارانتی نمی‌شود و به همین خاطر به گارانتی ویلچرها چندان نمی‌شود اعتماد کرد.
عاروان با اشاره به اینکه به نظر می‌رسد شرکت‌هایی که سازمان بهزیستی برای خرید ویلچر با آن‌ها قرارداد بسته اعتبار لازم را ندارد، می‌گوید: نگرانی معلولان در این مورد طبیعی است. البته، شرکت‌های داخلی معتبر و باکیفیت ایرانی‌ای هم وجود دارند اما نمی‌دانیم چرا بهزیستی برای تأمین خرید‌های خود به سراغ آن‌ها نمی‌رود؟
وی می‌افزاید: طی کردن راه‌های طولانی با ویلچر معمولی امکان‌پذیر نیست. این موضوع، باعث می‌شود تا معلول خسته و محدود شود و مشکلی مضاعف بر معلولیت به او تحمیل شود.
عاروان با اشاره به اینکه در تمام کشورهای دنیا معلولان از ویلچرهای برقی استفاده می‌کنند تا بتوانند با سرعت زمان، حرکت کنند، می‌گوید: به‌طور قطعی فرآیند و حرکات یک معلول نسبت به یک فرد سالم کندتر است و داشتن یک ویلچر برقی می‌تواند جبران زمان ازدست‌رفته یک معلول باشد تا او بتواند به‌عنوان یک ورزشکار و شاغل و... موفق شود. وی می‌افزاید: ویلچر دستی استهلاک زیادی را به معلولان تحمیل می‌کند و باعث تشدید معلولیت خواهد شد. معلول می‌تواند از ویلچر برقی استفاده کند و در کنار آن‌هم ورزش کند تا ازنظر توانبخشی دچار مشکل نشود.
ویلچر فروشی
فرید رضا پور، رئیس انجمن معلولان‌ همت، نیز کیفیت نداشتن ویلچرهای خریداری‌شده توسط بهزیستی را تأیید می‌کند و می‌گوید: سازمان بهزیستی تنها از نگاه اداری به این موضوع نگاه می‌کند و تصور می‌کند، هرچقدر ویلچر بیشتر بخرد، به معلولان خدمات بیشتری ارائه کرده است. درصورتی‌که باید کیفیت نیز مدنظر قرار بگیرد. وی با تأکید بر اینکه خرید ویلچر برقی برای معلولان در حد توان مالی سازمان بهزیستی نیست، ادامه می‌دهد: تنها مواردی که من مشاهده کردم، صاحب ویلچر برقی شدند با کمک خانواده و دوستانشان توانستند این هزینه را تأمین کنند و تاکنون کمتر شاهد اهدای ویلچر برقی از سوی بهزیستی بوده‌ایم.
رضا پور با تأکید بر اینکه هر معلول، به‌طور متوسط 10 تا 12 ساعت روی ویلچر می‌نشیند، می‌گوید: اگر ویلچر کیفیت مناسبی نداشته باشد، معلول دچار مشکلات متعددی از جمله انحنای کمر می‌شود. همچنین، برخی از معلولان ویلچرهایی که سازمان بهزیستی به آن‌ها اهدا می‌کند را می‌فروشند تا ویلچر گران‌تر و البته باکیفیت‌تری بخرند. وی با اشاره به اینکه ویلچر 450 هزارتومانی هم در بازار وجود دارد اما کیفیت آن مناسب نیست، می‌گوید: قیمت یک ویلچر باکیفیت متوسط، حدود 4 میلیون و 500 هزار تومان است که اغلب معلولان از عهده تأمین این هزینه برنمی‌آیند. رئیس انجمن معلولان ‌همت، می‌افزاید: همان‌طور که یک فرد عادی نمی‌تواند با یک کفش نامناسب چند ساعت در روز را سپری کند، نباید از معلول انتظار داشت 12 ساعت روی یک ویلچر بی‌کیفیت بنشیند. بنابراین، مسئولان باید در خرید ویلچرهای کم کیفیت تجدیدنظر کنند و شرایط اهدای ویلچر را هم تسهیل کنند تا معلولان دچار مشکل نشوند.
وقتی از مشکلات معلولان حرف می‌زنیم با تکذیب و واکنش‌هایی روبه‌رو می‌شویم
محمود کاری، مدیرعامل انجمن ندای معلولان ایران، نیز با انتقاد از کیفیت ویلچر‌های خریداری‌شده توسط بهزیستی، می‌گوید: در حال حاضر به‌راحتی می‌توان با پرسش از معلولان متوجه شد که این افراد در چه شرایط سختی صاحب ویلچر می‌شوند. کاری در ادامه می‌افزاید: زمانی که از مشکلات معلولان حرف می‌زنیم با تکذیب و واکنش‌هایی روبه‌رو می‌شویم، مبنی بر اینکه این خبرها درست نیست، اما مسئله ویلچر صحیح است و ویلچر به‌سختی در اختیار افراد دارای معلولیت قرار می‌گیرد و فرآیند واگذاری طولانی و حتی تا ۴سال زمان‌بر است.
واکنش رئیس سابق سازمان بهزیستی به بی‌کیفیتی ویلچرهای بهزیستی
همایون هاشمی، رئیس سابق سازمان بهزیستی کشور نیز در واکنش به اخبار مربوط به بی‌کیفیتی ویلچر‌های خریداری‌شده توسط بهزیستی، می‌گوید: بهزیستی یک سری فعالیت‌های اصلی و یک سری فعالیت‌های موردی انجام می‌دهد که باید مراقبت کند برنامه‌های اصلی که در جهت حمایت از افراد تحت پوشش قانونی خود دارد تحت‌الشعاع فعالیت‌های غیرمستمر این سازمان قرار نگیرد، ضمن اینکه فعالیت‌های مستمر خود را تقویت کند.
نماینده مردم میاندوآب، شاهین‌دژ و تکاب در مجلس شورای اسلامی، می‌افزاید: متأسفانه بهزیستی بیشتر به دنبال اجرای برنامه‌های غیرضروری بوده تاجایی که فعالیت‌های کنونی این سازمان منجر به  نارضایتی جامعه هدف شده است و تأمین اقلام ضروری معلولان ‌همچون واکر، ویلچر، عصا و سایر لوازم موردنیازشان نادیده گرفته می‌شود.

ویلچر‌های بهزیستی از معتبرترین شرکت‌های داخلی خریداری‌شده است

دکتر افروز صفاری فرد، مدیرکل دفتر توانبخشی روزانه و توانپزشکی سازمان بهزیستی در پاسخ به این انتقادات، با تکذیب بی‌کیفیت بودن ویلچر‌های خریداری‌شده از سوی این سازمان، می‌گوید: برای خرید ویلچر به هر استان، اعتبار تخصیص می‌دهیم و شاخص‌هایی نیز برای آن‌ها تعیین کرده‌ایم که خرید وسایل توانبخشی بر این اساس صورت می‌گیرد. وی با اشاره به الزام بهزیستی مبنی بر خرید محصول ایرانی، ادامه می‌دهد: باید از محصول ایرانی استفاده کنیم و این موضوع باعث می‌شود تا ویلچر کیفیت برخی از نمونه‌های خارجی را نداشته باشد. البته، ویلچر‌های داخلی‌ای که امروز خریداری می‌شوند هم کیفیت قابل قبولی دارند و نمی‌توانیم بگوییم همه آن‌ها بی‌استفاده و بدون کیفیت هستند.
صفاری فرد، می‌افزاید: در حال حاضر، در کشور  31مدل خرید انجام می‌دهیم و هر استان با 2 الی 3 شرکت در این زمینه همکاری می‌کند. یعنی هر استان مختار است برحسب نیازش و بر اساس شاخص‌های موجود خرید کند.  به همین علت حدود 30 نوع ویلچر از سوی سازمان بهزیستی در کل کشور خریداری می‌شود که به همین خاطر، باید مشخص شود، معلولان نسبت به کدام‌یک از آن‌ها ناراضی هستند؟
مدیرکل دفتر توانبخشی روزانه و توانپزشکی سازمان بهزیستی درزمینهٔ شاخص‌های ویلچرهای خریداری‌شده، می‌گوید: خدمات پس از فروش، گارانتی معتبر و قیمت و شرایط مناسب از جمله شاخص‌هایی است که هر ویلچر باید داشته باشد اما مطمئناً، اگر اعتباراتمان بیشتر بود می‌توانستیم خدمات گسترده‌تری به جامعه هدف خود ارائه کنیم. به‌طور مثال، به‌جای تحویل صندلی حمام به معلول اگر اعتبار لازم را داشته باشیم به آن‌ها ویلچر حمام اهدا کنیم.
مدیرکل دفتر توانبخشی روزانه و توانپزشکی سازمان بهزیستی، می‌افزاید: متأسفانه به خاطر اینکه وسایل توانبخشی به‌صورت رایگان در اختیار معلولان قرار می‌گیرد قدر آن را نمی‌دانند و تصور می‌کنند بهزیستی بنجل‌ترین جنس را به آن‌ها داده است. این در حالی است که شرکت‌هایی که این ویلچرها از آن‌ها خریداری‌شده جزو شرکت‌های معتبر هستند و محصولاتشان در سراسر کشور به فروش می‌رسد.
صفاری ادامه می‌دهد: در بسیاری از موارد اتفاق افتاده که ویلچر خارجی هم عیب‌هایی داشته و به همین خاطر با وجود چند ایراد جزئی نمی‌توان کیفیت ویلچرهای خریداری‌شده از سوی سازمان بهزیستی را زیر سؤال برد. وی با اشاره به افزایش درخواست ویلچر برقی به سازمان بهزیستی از سوی معلولان، می‌گوید: در حال حاضر درخواست ویلچر برقی توسط معلولان رو به افزایش است. زمانی که معلول از ویلچر معلولی استفاده می‌کند دستانش قوی‌تر می‌شود و استفاده مدام از تکنولوژی جدید باعث می‌شود تا به‌مرور دستان فرد قدرت خود را از دست بدهد. به همین علت درخواست تعدادی از مددجویان برای خرید ویلچر برقی در کمیته توانبخشی تأیید نمی‌شود، چراکه خانه‌ها و محل زندگی آن‌ها برای تردد با ویلچر برقی مناسب‌سازی نشده است.
مدیرکل دفتر توانبخشی روزانه و توانپزشکی سازمان بهزیستی در پاسخ به این سؤال که برخی از معلولان، ادعا می‌کنند گرفتن ویلچر از بهزیستی 4 سال زمان می‌برد، می‌افزاید: این موضوع صحت ندارد. هر معلول هر 3 سال یک‌بار می‌تواند درخواست تهیه ویلچر به سازمان بهزیستی بدهد که پس‌ازآن توسط کمیته مربوطه به درخواست معلول رسیدگی می‌شود.
مدیرکل دفتر توانبخشی روزانه و توانپزشکی سازمان بهزیستی می‌گوید: در برخی از موارد ما شاهد این موضوع هستیم که معلول ویلچر را از سازمان بهزیستی دریافت می‌کند یا آن را به دلایل متعدد برمی‌گرداند یا ویلچر خود را به علت نیازهای مالی و معیشتی می‌فروشد.
صفاری با اشاره به اینکه حدود 90 درصد از بودجه تأمین وسایل توانبخشی بهزیستی در سال گذشته پرداخت شده است، می‌گوید: در سال گذشته، حدود 40 میلیارد تومان به خرید وسایل توانبخشی به سازمان بهزیستی اختصاص یافت که حدود 40 درصد از این هزینه برای تأمین ویلچر معلولان پرداخت شده است.

انتهای خبر/
 


به زودی نظر شما پس از تایید منتشر میگردد.
ارسال نظر
نام :
ایمیل
نظر
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به سایت اتفاقیه است و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.