سرویس فرهنگی هنری | کد خبر: 31227
تاریخ انتشار: 1397/09/05 - 10:38:38

مستند در جست‌وجوی فریده روی پرده سینما عمیق بجنورد

مستند در جستجوی فریده ساخته آزاده موسوی و کوروش عطایی کارگردان هم استانی این روزها در سینما عمیق بجنورد در حال اکران است.
مستند در جست‌وجوی فریده روی پرده سینما عمیق بجنورد,

این مستند که روز جمعه با حضور کوروش عطایی اکران شد در گروه هنر و تجربه است و در حال حاضر هر روز یک سانس از ساعات اکران را به خود اختصاص داده است.

کوروش عطایی کارگردان این مستند می‌گوید: قصه «در جست‌وجوی فریده» قصه دختری است که ۴۰ سال پیش در حرم امام‌رضا(ع) رها و به شیرخوارگاه منتقل می‌شود، بعد از مدتی زن و شوهری هلندی که بچه‌دار نمی‌شدند به ایران می‌آیند تا کودکی را از ایران به فرزندی قبول کنند. سپس این دختر را انتخاب کرده و با خود به هلند می‌برند. در اصل فریده اسمی است که در شیرخوارگاه روی دختر این قصه گذاشته بودند. زوج هلندی در همان بچگی به فریده می‌گویند که او را از ایران به فرزندی قبول کرده‌اند و بعد از آن فریده همیشه با این موضوع مواجه بوده که به کجا تعلق دارد. او سال‌ها علاقه‌مند بوده کشوری که در آن به دنیا آمده را ببیند و خانواده واقعی‌اش را پیدا کند. از یک جایی تصمیم می‌گیرد برای پیدا کردن خانواده واقعی‌اش جست‌وجو را شروع کند؛ بنابراین برای اولین‌بار بعد از ۴۰ سال به ایران سفر می‌کند و چون پدر و مادر هلندی او قبل از انقلاب به ایران آمده بودند و بعد از انقلاب تصور می‌کردند ایران جای خطرناکی برای رفتن است و این ترس از سفر به ایران را همیشه داشتند، فریده به تنهایی به ایران سفر می‌کند.

وی می‌افزاید: فریده از حدود ۱۰ سال پیش شروع کرد به جست‌وجو، در وبلاگی که درست کرده بود قصه زندگی‌اش را نوشت تا بتواند با ایرانیان ارتباط برقرار کند. اما در واقع جست‌وجوی فریده از وقتی جدی شد که از طریق ایمیل و تماس تلفنی، وکیلی را در تهران استخدام کرد و توانست به پرونده‌اش در شیرخوارگاه دسترسی پیدا کند. مدتی بعد روزنامه خراسان گزارشی از او به چاپ رساند که آن گزارش شروعی برای ارتباطش با خانواده‌هایی در مشهد بود که مدعی شدند خانواده اصلی فریده هستند. در نهایت قرار شد ۳ خانواده‌ای که داستان و زمان رخدادشان با توجه به تحقیقاتی که انجام شده بود به داستان فریده نزدیک‌تر بود آزمایش DNA بدهند و ما از طریق این گزارش و پیگیری‌ها با فریده آشنا شدیم. تصمیم گرفتیم داستان زندگی او را فیلم کنیم. وقتی جریان را با فریده در میان گذاشتیم خوشحال شد که فیلمسازان ایرانی می‌خواهند درباره زندگی‌اش فیلم بسازند. از طریق اسکایپ با هم تماس می‌گرفتیم و تقریباً ۲ سال پژوهش کردیم. به هلند سفر کردیم و از نزدیک زندگی فریده را دیدیم تا فیلم را شروع به ساختن کردیم.

اما مسئله جالب توجه برای این فیلم تهیه هزینه‌های آن است، مستندی که قرار باشد در دو کشور متفاوت فیلمبرداری شود  قطعاً هزینه‌های زیادی دارد و تأمین آن از سوی نهادهای دولتی امکان پذیر نخواهد بود مخصوصاً اگر فیلمسازان آن جوان باشند.

سرمایه‌گذاری جمعی روشی بود که فیلمسازان این مستند از آن بهره جستند. (کراود فاندینگ) راهی که سال‌ها است در دنیا معمول شده در این شرایط به کمک آزاده موسوی و کوروش عطایی آمد و آن دو با قرار دادن پروژه خود در قالب پلتفرم در سایت حامی جو و یک سایت خارجی دیگر از مردم درخواست حمایت کردند.

به گفته کوروش عطایی این حمایت در ازای دریافت پاداش است که به اندازه میزان کمک از ایمیل تشکر تا دادن پوستر و DVD اثر متفاوت خواهد بود.

بنابراین 300نفر از مردم دنیا در این پروژه حامی بودند تا در جست‌وجوی فریده بعد از دریافت جوایز مختلف از جشنواره‌های داخلی و خارجی امروز در استان و شهر کارگردان این مستند به نمایش دربیاید.

تاکنون بازخوردها از تماشای فیلم توسط تماشاچیان بجنوردی، چه آنهایی که تماشاگر عادی بودند و چه کسانی که خود تخصصی در زمینه فیلمسازی داشته‌اند مثبت بوده و همگی بعد از تماشا دیگران را دعوت به تماشای آن می‌کنند.

رضا علی آبادی رئیس انجمن سینمای جوان استان که در روز اکران فیلم با حضور کوروش عطایی حضور داشت نظر خود را اینگونه بیان می‌کند: فیلم مستند در جست‌وجوی فریده فیلمی است که دراماتیک و رمانتیک است و بیننده را درگیر احساس و عاطفه می‌کند، ممکن است تماشاگر به گریه بیفتد اما نه گریه‌ای از سر دلسوزی بلکه گریه‌ای که بر پایه موقعیت عاطفی قرار دارد و خیلی خوب طراحی شده و به اجرا درآمده است.

وی اظهار می‌کند: فیلم با وسواس زیاد سازندگان آن، بر پایه جزئیات کارشناسی شده و برنامه ریزی‌های دقیق تولید شده است و بر من بیننده طوری تأثیر می‌گذارد که شاید برای لحظاتی فراموش کنم این فیلم را دوست و همشهری‌ام ساخته است.

«علی» یکی از دیگر کسانی است که مستند را دیده است و نظر خود را اینگونه بیان می‌کند: واقعیت این است که علاقه زیادی به مستند نداشتم اما داستان فیلم و کنجکاوی من برای تماشای فیلمی که همشهری و آشنای قدیمیم کوروش ساخته است مرا به سینما کشاند.

وی بیان می‌کند: در حقیقت فکر می‌کردم نهایتاً از فیلم بدم نیاید اما مطمئن بودم خیلی لذت نخواهم برد، اما باید بگویم این فیلم دیدگاه من را نسبت به فیلم مستند عوض کرد.

علی اظهار می‌کند: به معنای واقعی و بدون اغراق از لحظه لحظه فیلم لذت بردم.

وی می‌گوید: نمایش تفاوت فرهنگ‌ها و تلفیق دو حالت خنده و گریه ترکیب فوق‌العاده‌ای را ایجاد می‌کرد و طوری به اجرا درآمده بود که هم‌زمان با اشک جمع شده در چشمان مخاطب، لبخند را بر لبانش جاری می‌ساخت.

او اظهار می‌کند که حین تماشای فیلم به ایرانی بودن خود افتخار کردم زیرا این احساسات شاید جای دیگری از دنیا وجود نداشته باشد.

انتهای خبر/طهماسبی


به زودی نظر شما پس از تایید منتشر میگردد.
ارسال نظر
نام :
ایمیل
نظر
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به سایت اتفاقیه است و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.