سرویس گزارش | کد خبر: 32038
تاریخ انتشار: 1397/12/11 - 09:48:03

در پی خبر شهر شدن یکه سعود و غلامان راز و جرگلان؛

عرض تبریک یا درخواست تفکر؟

هفته گذشته فرماندار راز و جرگلان خبر تبدیل شدن یکه سعود و غلامان به شهر را اعلام کرد. وی در مصاحبه با چند رسانه گفت: از سوی دفتر سیاسی استانداری اعلام شد که ارتقا به شهر این دو روستا توسط هیأت دولت تصویب شده و این دو شهر به ترتیب به مرکز بخش‌های جرگلان و غلامان ارتقا یافتند.
عرض تبریک یا درخواست تفکر؟,

به گزارش پایگاه خبری اتفاقیه ؛ محمد زارعی افزود: ارتقا به شهر جزو مطالبات اصلی مردم این دو بخش بود که روز هشتم اسفند ماه از سوی هیأت دولت تصویب و باعث خوشحالی مردم این دو منطقه شد.

وی تصریح کرد: اکنون با ارتقا به شهر سایر مراحل از جمله استقرار شهرداری‌ها انجام خواهد شد.

فرماندار راز و جرگلان جمعیت هر کدام از شهرهای غلامان در بخش غلامان را حدود ۲ هزار ۹۰۰ نفر و در شهر یکه سعود که با ادغام سه روستای یکه سعود بالا و یکه سعود پایین و حسن آباد انجام شد ۵ هزار و ۵۰۰ نفر اعلام کرد.

به گزارش اتفاقیه، شاید تبدیل شدن روستا به شهر در ابتدا تصور پیشرفت و آبادانی را ایجاد کند اما نظرات مختلفی که پیرامون این موضوع وجود دارد که در برخی اوقات نگرانی‌های زیادی را ایجاد می‌کند.

هرچند این موضوع مصوب شده و شاید مردم هر دو روستا بابت این اتفاق خوشحال باشند اما شنیدن نظرات مسئولان و بیان نظر برخی کارشناسان این سؤال را ایجاد می‌کند که باید بابت این تغییر تبریک گفت یا بیشتر تفکر کرد؟

علی توافقی مدیرکل دفتر امور روستایی و شوراهای استانداری خراسان شمالی با توجه به موقعیت شغلی خود، ترجیحش بر حفظ روستاها و ظرفیت‌های آن‌ها است اما به گفته او شرایط در دهه‌های اخیر به سمت و سویی رفته که خود روستایی‌ها هم کمتر به ماندن در روستا رغبت دارند.

او که معتقد است با تبدیل شدن این روستاها به شهر تا مدتی تغییراتی در ساختار روستایی آنها پدید نخواهد آمد در پاسخ به سؤال ما تنها نکته مثبت این اتفاق را این می‌داند که باید امیدوار باشیم با این تغییر، نگاه ویژه‌ای به این قسمت از استان صورت بگیرد، زیرا خبرنگار ما در ادامه سؤال خود به وی گفت: «مرکز استان که جلوی چشم دستگاه‌های اجرایی قرار دارد، از لحاظ مدیریت شهری و رسیدگی و امکانات دچار چالش‌های اساسی زیادی است؛ با این حال چگونه انتظار می‌رود که دو روستا در محروم‌ترین شهرستان استان با تبدیل شدن به شهر، آن هم در صورتی که هنوز زیرساخت‌ها در آنها فراهم نیست از مزایای شهر بودن بهره‌مند شوند؟ آیا تبدیل شدن به شهر برای ساختار روستایی غلامان و یکه سعود سنگین نیست و موجب آسیب به آنها نخواهد شد؟»

نظر شخصی توافقی نیز هم این است که روستا بودن و روستا ماندن و روستایی باقی ماندن از همه بهتر است زیرا روستاها ارزش‌هایی دارند که باید به آنها به حالت موزه نگاه کنیم.

علی قربانی نماینده مردم پنج شهرستان استان نیز در گفت و گو با ما گفت: مسئله این است که باید نگاه کارشناسی صورت بگیرد. وزارت کشور از بالا به پایین نگاه می‌کند و تصمیم می‌گیرد در صورتی که این موضوع باید از پایین به بالا صورت بگیرد زیرا آنها از ظرفیت‌ها و زیرساخت‌های روستا در یک استان اطلاعات کافی ندارند.

قربانی با اشاره به لزوم تمرکززدایی در اختیارات استان‌ها تصریح کرد: این قانون که تمام مراکز بخش‌ها باید تبدیل به شهر شوند اشتباه است، زیرا ابتدای امر زیرساخت‌ها باید فراهم شوند و جمعیت ملاک نیست.

وی با بیان اینکه اکثراً بخش‌ها به خاطر درآمدن از زیر یوق شهرها و مستقل شدن به دنبال شهر شدن هستند تا از امتیازات آن بهره‌مند شوند گفت: اگر این امتیازات در قالب تسهیلات روستایی به آنها اعطا شود، روستاییان از منافع روستایی بودن استفاده خواهند کرد و همچنین نیازی نیست که تغییرات اساسی در تقسیمات کشوری ایجاد شود.

وی با بیان اینکه تبدیل روستاها به شهر سبب رواج مصرف گرایی می‌شود اظهار کرد: پرونده تقسیمات کشوری سال‌ها است که در کشورهای اروپایی بسته شده است.

به گزارش اتفاقیه؛ در فرآیند تبدیل روستا به شهر که می‌بایست با مطالعات فراوانی نظیر فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، رفاهی و امنیت آغاز شود درمی‌یابیم که در موارد ذکر شده آسیب‌های جدی به اجتماع ساکن در روستا وارد می‌سازد زیرا در حال حاضر با سیاست حاکم بر کشور ما این فرآیند به دلیل از بین رفتن هویت بومی و حس تعلق، عدم ایجاد و عدم وجود امکانات لازم یک شهر و از همه مهم‌تر از بین رفتن اقتصاد و اشتغال اصلی منطقه روستایی که کشاورزی، باغداری و دامداری است شکل می‌گیرد. در پی شهری شدن، سازمان‌ها و قوانین جدید و متعددی در منطقه تغییر وضعیت داده شده نظیر شهرداری و قوانین منطقه شهری، پیدا شدن طرح جامع و تفصیلی، طرح‌های عمرانی و از همه مشکل‌تر کمیسیون‌ها و ... پدید می‌آید که همین مبحث باعث بروز اعتراضات و تنش‌های شدید بر بدنه ضعیف روستایی وارد و به دلیل کمبود نیروی متخصص علوم شهری در روستا افراد جدید به ادارات و شهر نفوذ و جایگاه اصلی که تعلق به فرد روستایی دارد اشغال می‌کنند.

بعد از آن خانواده یا جوان روستایی که خانه و زمین کشاورزی یا باغ او را به دلایل نداشتن مجوزهای لازم تخریب و یا جریمه می‌کنند یا در طرح‌های عمرانی یا توسعه شهر قرار می‌گیرد، دام و چراگاه او را به خاطر قوانین و مقررات محدوده دامداری در شهرها می‌گیرند که تمامی موارد باعث عدم اشتغال جوان روستایی می‌شود و به تبع آن آسیب‌ها و مفاسد یکی پس از دیگری وارد زندگی خانواده روستایی می‌شود. اما اگر طرح توسعه روستایی مدنظر قرار گیرد و قوانین تبدیل روستا به شهر برداشته شود و ایجاد امکانات لازم همانند شهر در روستا در دستور کار قرار گیرد می‌توان از یک جهش پر آسیب جلوگیری کرد. همان‌طور که در تمامی کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته که مهم‌ترین درآمد آنان در بخش کشاورزی، باغداری و دامداری است، کشور ما نیز باید نگاه پر رنگی در مسئله روستاگرایی داشته باشد. و با دادن یارانه‌ها و امکانات ترغیبی مختلف خانواده‌های روستا گریز را دعوت به بازگشت کند و هویت اصلی یک روستا و روستایی را زنده نگه دارد.

همچنین باید توجه داشت در صورتی که روستاهای راز و جرگلان از ظرفیت‌های فرهنگی و استعدادهای روستایی فراوانی برخوردار است؛ محروم‌ترین شهرستان استان است که زیرساخت‌های اساسی در آن نظیر خدمات درمانی، راه، فرهنگی و... با چالش‌های اساسی رو به رو است.

انتهای خبر/ اتفاقیه

 

 

 

 


به زودی نظر شما پس از تایید منتشر میگردد.
ارسال نظر
نام :
ایمیل
نظر
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به سایت اتفاقیه است و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.